Nie chce mi się...

Wracanie wcale nie jest takie proste... Próbowałam już wiele razy coś tutaj napisać, ale jak widać bez większych skutków. Problemem nie jest brak pomysłów, bo tych mam całkiem sporo, ale nie mam jakoś chęci... I nie chodzi tutaj tylko bloga, ale ogólnie o moje życie. Znowu dopadło mnie nicniechcenia i to na bardzo dużą skalę. Nie chce mi się bawić makijażem - zwykle idę w najprostsze połączenia kolorystyczne, albo w ogóle nie maluję oczu, a kiedyś sprawiało mi to tyle przyjemności i radości. Nie chce mi się piec i gotować - mam mnóstwo przepisów, które chciałabym kiedyś wypróbować, które zaciekawiły mnie na tyle, że je sobie zapisałam, ale póki co są nadal tylko zapisane i jedyne co robię to od czasu do czasu je przeglądam. Nie chce mi się zadbać o siebie, nie chce mi się wychodzić do ludzi, nie chce mi się sprzątać i czasami nawet nie chce mi się w ogóle wstawać z łóżka. Ciężko mi pod tym względem, ale jakoś nie potrafię się ogarnąć i zrobić krok w kierunku jakiejś zmiany... 

W domu wieczne awantury - odechciewa się wracać do domu po pracy, odechciewa się żyć, odechciewa się zakładać rodzinę... Za to chce się uciec jak najdalej stąd - tylko nie ma gdzie i za co... Szkoda pisać...

A poza tym 4 kwietnia minął równiutki rok, odkąd zaczęłam pracę w szpitalu :) Nie wiem kiedy ten czas zleciał. Czuję się tam dobrze, choć nie dogaduję się z wszystkimi tak jakbym chciała, no ale cóż - w końcu to życie... Dzisiaj odebrałam z kadr decyzję o nadaniu mi tytułu "starszej pielęgniarki". Miło, choć szkoda że za tym nie idzie w parze jakaś podwyżka. 

Trzymajcie kciuki, żeby wena do mnie wróciła...
Do napisania.