Co u mnie ...

I jak zwykle plany planami, a życie płata figle i przewraca wszystko do góry nogami... Ostatnio nie mam za wiele czasu dla siebie. Wiele spraw wręcz zwaliło się na moją jedną małą głowę i próbowałam jakoś wszystko ze sobą pogodzić... Na początku stycznia moja mama pojechała do Niemiec do pracy, więc praktycznie wszystko spadło na moje barki - sprzątanie, gotowanie, pranie, płacenie rachunków, zakupy, myślenie o wszystkim i za wszystkich... Oczywiście brat starał mi się pomagać jak tylko mógł, ale wiadomo jak to facet - nie wszystko robił tak jak trzeba i tak jak ja tego oczekiwałam. Do tego mój tata trafił do szpitala z powodu wysokich ciśnień, a więc doszły mi zmartwienia i codzienne dojazdy do szpitala. W między czasie zostałam jeszcze matką chrzestną, zepsuł mi się samochód, chodziłam do pracy, zajmowałam się chorym bratem i moim psami - a więc od pewnego czasu cierpię na nadmiar stresu, niedobór snu i sił. W dodatku sama zmagam się z przeziębieniem i cholernymi zatokami... Taaaak, mam "ciekawy" okres za sobą. Od dzisiaj do końca miesiąca mam urlop i mam nadzieję, że uda mi się choć trochę odpocząć i nabrać sił. Potrzebuję tego - zdecydowanie.